არიან ადამიანები, რომელთაც მასწავლებლებს ვუწოდებდი. მათ ბევრი აქვთ წაკითხული და ნასწავლი, ზოგჯერ განცდილიც; შეუძლიათ გადმოგცენ, დაგაინტერესონ, აგიხსნან გარკვეული საკითხები. ზოგ მათგანს თეოლოგის წოდებაც აქვს, თუმცა ეს რელიგიის მცდონეობაა და არა საღმრთო მადლით მეტყველი ბაგეები.
არიან ისეთები, ვისაც უფრო მრჩეველს ან მეგზურს ვუწოდებდი. მათ იღვაწეს, წიგნიერთან ერთად შეიძინეს გარკვეული ცდისეული ცოდნაც. ისინი გვასწავლიან არა, მხოლოდ წაკითხულით, არამედ პირადი გამოცდილებითაც. შეუძლიათ მიგითითონ გზის თავისებურებაზე, შენთვის ჯერ კიდევ უჩინარ დაბრკოლებებზე, მოსალოდნელ საფრთხეებზე. მათში შეგიძლია დაინახო მაგალითი სწორი და ნაყოფიერი ღვაწლისა. თუ მიენდობი ასეთებს, შეუძლიათ გატარონ სამეუფო გზით ყოველგვარი გადახრების გარეშე, დროზე აღგიპყრან ხელი. ასეთები არ არიან მრავლად, მაგრამ ღმრთის წყალობით, მაინც ჩანან.
